امام صادق علیه السلام علیه السلام می فرماید :مَنْ ذُکِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَیْنَاهُ وَ لَوْ مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَهٍ [الذُّبَابِ‏] غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَوْ کَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْر(۱)

کسى که نام ما نزد او برده شود و از چشمانش اشک بیاید اگر چه به قدر بال پشه باشد گناهانش آمرزیده شود و لو به اندازه کف روى دریاها باشد .

ممکن است عده ای این روایت و روایات شبیه این برای عده ای ایجاد سوء تفاهم کند ، به اینکه هر چقدر دلت میخواهد گناه کن بعد برو چند دقیقه در هیئت بنشین تا گناهانت بخشیده شود ، یعنی همان تفکری که در مسیحیت وجود دارد که هر گناهی میکنند و آخر سر پیش کشیش می روند و اعتراف می کنند و روز از نو و روزی از نو .

نخیر این تفکر در مکتب سید الشهدا و اهل بیت علیهم السلام جایی ندارد ، اینکه گفته می شود گریه بر امام حسین علیه السلام گناهان را از بین می برد به این معنی است که گریه بر آن حضرت انسان ساز است ، کسی که بر سید الشهدا علیه السلام گریه کند حداقل می شود رسول ترک .

یک مثالی عرض بکنم ، مثلا گفته میشود فلان سبزی یا فلان میوه خون ساز است ، به این معنی که کسی که کمخونی دارد اگر مدتی این میوه یا سبزی را بخورد کم کم و به مرور کم خونی اش از بین می رود ، ولی بشرطی که این فرد در مدت مصرف اینها خونریزی نداشته باشد و اینها را هم صحیح استفاده کند .

یا مثال دیگری بزنم ، شما تصور کنید یک کودک نوزاد را ، خب میدانیم که نوزاد به غذا نیاز دارد و این همه هم در فواید شیر مادر گفته شده است که استخان ساز است و انواع ویتامین ها و املاح مورد نیاز نوزاد را دارد و کودکی که شیر مادر بخورد قوی می شود و سالم می شود و دیر بیمار می شود ، حالا مادر این نوزاد با یک بار شیر دادن به این او ، صاحب این اوصاف می شود ؟

درست است که خاصیت شیر مادر زیاد است ولی برای اثر گذاری نیاز به استمرار و زمان است تا کودک شیر خوار رشد کند و قابلیت غذا خوردن و … پیدا کند .

اشک بر سید الشهدا علیه السلام هم پر خاصیت است اما نه اینکه شمر و یزید بیایند و گریه کنند گناهانشان بخشیده شود .

اشک بر سید الشهدا انسان ساز است به این معنا که یک فردی وقتی بر سید الشهدا و بر مضلومیت حضرت اشک میریزد کم کم دلش نرم می شود ، وقتی دلش نرم شد زمینه هدایت در او فراهم می شود و محبت اهل بیت در دل او ریشه می دواند و این محبت او را به سمت توبه سوق می دهد و او را حر از گناه و معصیت می کند .

وقتی به اهل بیت محبت پیدا کرد و فهمید که نامه اعمالش به اهل بیت عرضه می شود در این صورت از گناه کردن خجالت می کشد .

مثل هما قضیه شعر حاجب بروجردی که قصیده ای زیبا در مدح امیر المومنین علیه السلام سرودد که شاه بیت آن این بود :

حاجب اگر محاسبه حشر با علیست

من ضامنم که هر چه بخواهی گناه کن!

همان شب در عالم رویا حضرت علی علیه السلام به خواب ایشان آمده و فرمودند :

اگر چه محاسبه در دست ماست اما اگر اجازه بدهی من بیت آخر شعرت را اصلاح کنم!

حاجب عرض میکند :یا مولا شعر برای شما و در مدح شماست!

حضرت می فرماید پس بیت آخرت را اینگونه بنویس :

حاجب اگر محاسبه حشر با علیست

شرم از رخ علی کن و کمتر گناه کن …

آری هر کسی با هر گناهی اگر دلش را بیاورد و در مجلس اهل بیت قرار دهد و با معرفت برای اهل بیت اشک بریزد ، این اشک ها کم کم کار خود را می کند .

یک قطره سنگ را سوراخ نمی کند ولی اگر قطره ها مداوم روی سنگی چکه کنند آن سنگ را به مرور سوراخ می کنند . اشک ریختن بر سید الشهدا علیه السلام نیز اینگونه است و زمان تاثیرش در افراد مختلف نسبت سختی و نرمی قلبشان متفاوت است .

اقل الطلاب حمید نامور

گریه بر امام حسین

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *